Cinema Extreme

Princess Raccoon - Seijun Suzuki - 2005

De film heeft nog het meeste weg van een toneeluitvoering aangezien er bijna geen realistische sets te zien zijn. Om maar met de deur in huis te vallen....ik zat geen moment in de film en dit waren hele lange 110 minuten. Erg mooi hoor die sets en het is zeker een kleurrijk geheel maar ik had echt het gevoel naar een lange kitscherige karaoke uitvoering te kijken. Er zit wel een verhaal in maar die was ik volkomen kwijt na een kwartier. Dit is totaal niet mijn ding, stond echt een paar keer op het punt om de stopknop in te drukken. Ik waardeer de creativiteit maar liedjes zingen tussen kleurrijke decors.....het verveelt me snel. Als je bepaalde stukken eruit pakt en deze als videoclip uitbrengt, heb je trouwens een prachtige clip. Maar als film, vond ik het totaal niet werken.

Ik heb me nog even gewaagd aan de extra's op de dvd, want er staat voor zo'n 1,5 uur aan extra's op. Zo is er een Q&A met Suzuki door Tony Rayns. Tony stelt een vraag.....Japanse tolk vertaalt het geheel (als kijker zit je dus eigenlijk te wachten), Suzuki zegt een paar keer huh huh, tolk gaat verder in het Japans, Suzuki gaat in op de vraag in het Japans. Alvorens we de tolk het antwoord in het Engels horen vertellen was ik al wezen pissen, had ik een bier gehaald en wat chips in een bakkie gedaan. Dat duurt drie kwartier.....kansloos.

4.0

Dat was een film die ik ook nog van plan was om ooit eens te gaan kijken. Misschien toch maar niet doen

Brother
In deze ultra-gewelddadige coproductie van en met Takeshi Kitano komt een Japanse gangster (Kitano) in de Verenigde Staten terecht om daar slaags te raken met andere bendes.
Brother werkt als een kruising tussen een Yakuza-film met een Amerikaanse gangsterfilm. Kitano speelt zoals altijd weer een kille anti-held en dat gaat hem ook hier weer prima af. De film moet het weinig van verhaal hebben en is soms erg gewelddadig, maar desondanks wel vermakelijk.

7,5/10

Empire of Passion - Nagisa Oshima - 1978

Wonderschone film over een vrouw die vreemd gaat en samen met haar nieuwe liefde besluit haar echtgenoot te vermoorden en in een diepe put te gooien. Lang weten zij dit geheim verborgen te houden maar na drie jaar beginnen de dorpelingen hun vragen te stellen en neemt de vrouw de spookverschijning waar van haar vermoorde echtgenoot. Wat meteen opvalt is het prachtige kleurenpalet en de zorgvuldig gekozen kadrering. De film is een waar genot om naar te kijken. Een hoogtepunt is wel de spookverschijning van de overleden riksjarijder in de donkere mist.

Het is verbazingwekkend om te aanschouwen dat de vrouw zo harteloos kan zijn tegenover haar echtgenoot, die echt prima voor haar zorgt. Moord is dan wel een zeer drastische maatregel. Wat ook opvalt is haar houding tegen over haar kinderen. Oshima heeft bewust de nadruk gelegt op de vrouw en haar lover maar ik vroeg me werkelijk af waar, met name, het kleine jongetje gebleven was. Na de scene in het brandende huis, komt het kleine ventje totaal niet meer in het verhaal voor. De moeder lijkt ook volledig opgeslokt te zijn in haar liefdesleven en daar lijkt geen plaats te zijn voor haar kinderen. Dit aspect had wellicht wat meer uitgediept mogen worden.

Visueel is dit een geweldige ervaring. Ook het verhaal en de acteerprestaties wist mij volledig te boeien. De film deed me bij vlagen denken aan Onibaba en dat kan alleen maar een pluspunt zijn. Ik vond de beeldkwaliteit van deze Criterion echt uitmuntend.

8,5

Red Beard - Akira Kurosawa - 1965

Weer een gevalletje van drie uur waar je maar net de tijd voor moet hebben. De laatste samenwerking van Kurosawa met Mifune, die Red Beard speelt. Red Beard is een ervaren dokter in een hospitaal voor armen en zieken. Een jonge dokter vind zijn plaatsing in de eerste plaats wat te min, hij had liever in een ander wat meer respectabele situatie gezeten. Daar moet hij echter op terug komen als blijkt wat een goede daden Red Beard en zijn staf verrichten. De film slaat af en toe wat zijpaden in als er bv middels een flashback, het verleden van een patiënt wordt belicht. Zonder vals sentiment is dit de eerste Kurosawa die me oprecht wist te ontroeren. Ik zat nog net niet te snotteren als een klein kind. Prachtig geschoten dito geacteerd. Mooie afsluiting tussen twee Japanse grootheden. Deze film mag zich van mij meten met het beste werk van Kurosawa. Erg indrukwekkend.

9,2

Chocolate

Van de makers van Ong Bak alleen in mijn opinie bij lange na niet zo goed. Dit wil echter niet zeggen dat het een slechte film is. De actiescenes zitten behoorlijk goed in elkaar en het verhaal is hoewel onrealistisch best origineel. Helaas hier en daar wat slechte CGI. 78/100

Take aim at the police van - Seijun Suzuki - 1960

Mn eerste film uit de Nikkatsu noir box. En inderdaad, er zijn veel noir aspecten te bekennen in deze film. De narrator, de sterke contrastrijke belichting. de eenzame held op zoek naar de waarheid etc. Vond het zeer leuk om naar te kijken want de film kent bijna geen dood moment, het jakkert lekker door met enkele mooie actiescenes. Ik was er wellicht met mn kop niet helemaal bij maar af en toe raakte ik het spoor toch wel bijster. Tijdens de conclusie krabte ik nog even aan mn kop en slaakte ik een lichte.....huh?

7,4

Nihon chinbotsu aka The Sinking of Japan (2006)
Nog net aardige rampenfilm van Shinji Higuchi.
Traag,lang enz... ik kon er niet veel mee.
Ook vond ik hem niet echt spectaculair te noemen.
Dit is trouwens een remake van Nippon chinbotsu (1973).

She Shoots Straight (1990). Veel girl en guns in deze leuke actiefilm met Joyce Godenzi (mevrouw Sammo Hung). Godenzi speelt samen met Carina Lau een politieduo dat eerst schiet, en dan pas arresteert. Als hun geliefde wordt vermoord door Yuen Wah en zijn Vietnamese bende, draaien ze door en zweren ze wraak. Veel knokpartijen, achtervolgingen en stunts, een rap tempo en twee aantrekkelijke leading ladies. Wel jammer dat die twee halverwege zoveel gaan janken dat je je in een Danielle Steele waant. Dat duurt echt te lang, maar de film herstelt zich gelukkig tijdens de finale, met o.a. een gevecht tussen Godenzi en een babe met spierballen die ik nog niet ken (het is niet Michiko Nishiwaki).

Human Lanterns (1982). Aardige Shaw film. Ik verwachtte meer horror en exploitatie, maar eigenlijk is het een vrij traditionele kostuumfilm. De film bevat zeker enkele leuke elementen (de bad guy bv met zijn gekke masker en monkey kung fu), maar het plot gaat een lange tijd nergens heen dus constant vermaakt was ik niet. Mooi vormgegeven trouwens.

Human Lanterns / 人皮燈籠 (1982) - Celestial Trailer

Xiao ao jiang hu aka Swordsman (1990)
Meer dan tien jaar geleden dat ik deze nog eens keek maar het blijft een best leuke film.

Island of Fire (1990). Iedere grote actieheld maakt vroeg of laat een bajesfilm, dus ook Jackie Chan en Sammo Hung. Al spelen zij bijrollen in deze actiefilm waarin Tony Leung Ka Fai als undercoveragent de gevangenis ingaat om een moordaanslag te onderzoeken gepleegd door een gedetineerde die al overleden zou zijn. Daar komt natuurlijk het nodige geknok bij kijken want de corrupte gevangenisbewaarders organiseren gevechten tussen de gevangenen. Best een vermakelijke film, al biedt hij niks nieuws. Het einde slaat echter nergens op en lijkt bij een andere film te horen, maar die onvoorspelbaarheid heeft toch ook zijn charme.

Audition,

Takashi Miike op zijn best naar mijn mening, het verhaal begint heel arthouse achtig, en op een gegeven moment slaat de stemming compleet om.

The Host,

Koreaanse monster film, erg vermakelijk, het gaat over Seoul een beest dat leeft in de riolen/meren en terroriseert de stad en zijn bewoners.

Memories of Murder,

Nog een Boon Jong Ho film, een team van rechercheurs onderzoeken een moordzaak, in principe een vrij basic verhaal maar de tijd en plaats maken hem zo cool. Speelt zich af in het communistische Korea, dus er ontbreekt nogal wat qua proffesionaliteit bij de rechercheurs.

Rusty Knife - Toshio Masuda - 1958

Wat een energieke en vreselijk vermakelijk film uit de Nikkatsu Noir Box! Het is de derde film die ik zie en ze stellen tot nu toe zeker niet teleur. Deze film heeft alles wat je kan wensen van een Japanse Noir; geesten uit het verleden, verraad, yakuzagangsters, vriendschap, liefde, wraak en een plot doorspekt van actie zodat je je geen seconde hoeft te vervelen. Nog twee te gaan en ik hoop nu al op een tweede box. Deze films gaan erin als koek....of een half kratje bier op een vrijdagavond.

8.0

VENGEANCE




Eén van de coolste regisseurs uit Hong Kong "Johnnie To", de altijd coole en geweldige Anthony Wong, de eveneens altijd genietbare Simon Yam, de betrouwbare sidekick Suet Lam, stijlvolle en coole shootouts zoals dat hoort bij Johnnie To en voeg daar ook nog effe Johhny Hallyday toe. Beetje vreemde eend in de bijt die franse Elvis maar toch gaat dat best goed samen.
Wederom weer een zeer genietbare 'typische' Johnnie To film, niet zo briljant als Exiled maar wel erg lekker als je daarvan houd.