Die scene dat dat wijf in dat aquarium zit te turen, duurt geloof ik iets van 5 minuten of zo, gaat helemaal nergens over
Dat was een tv Erwin. Dat oudje zat idd minuten lang naar die predikant te kijken, waar wij als kijker echter niks aan hadden. Of het moet zijn dat de Shock uitgave ergens een scene is kwijt geraakt en de aquariumscene er oorspronkelijk in zat. Wel moet dat paard een heel bijzondere betekenis gehad hebben, daar ze hun scenes in het veld telkens weer aan elkaar lijmden door er dat paard tussen te steken. Al bij al blijft het een een vermakelijke lowbudget prent!
Sweatshop man wat een kutfilm... je hebt gore films die slecht en overdreven zijn, maar die zijn meestal grappig... je hebt serieuzere films met een verhaal en die zijn wel eens spannend en gortig... maar dit is gewoon gore troep, gore voor de gore en nergens grappig noch spannend... een paar leuke kills maar verder werd ik er vooral mistroostig van... de Fx waren zeker de moeite en hier had zoveel meer kunnen inzitten... met een (goed) verhaal bijvoorbeeld. Of als ze zichzelf niet zo serieus namen... alsof mensen traagjes blijven kruipen als slechts hun hand gewond is (want rechtop wandelen laat staan lopen lukt dan niet meer blijkbaar) en er een kerel met een hamer ter grootte van een biervat op je komt meppen... laat staan als er in je andere hand dan nog een geweer zit... pffff waste of time
William Lustig's VIGILANTE. Toch aangenaam verrast. Niet zo goed als zijn MANIAC, maar een classic in het vigilante/revenge subgenre. Lekker groezelig New York sfeertje en hier en daar wat brute geweldsuitspattingen (al hadden die natuurlijk wat explicieter mogen zijn na een film als MANIAC). Ook de soundtrack van Jay Chattaway is noemenswaardig en ook de het camerawerk van James Lemmo, die eerder het werk deed voor Ferrara's DRILLER KILLER en MS.45. 8.0/10
Ik heb hem zelf nog niet gezien, maar als 'wij' hem goed vinden dan vind 'ik' hem ook vast goed... Goooooooooooooooooooooo Belgium!
En wat vind men hier van zijn Maniac Cop ? Het is zo lang geleden dat ik die heb gezien, dat ik me er nog maar weinig van herinner. Ik wil hem weer eens bekijken , maar ik ben bang dat ie erg gaat tegenvallen.
ik vond die wel tof, een half jaar geleden heb ik em nog eens teruggezien en was zeker niet teleurgesteld...
Ik heb de Blu-ray besteld bij dat irritante winkeltje met spectaculaire aanbiedingen, dus ik zal hem niet binnenkort gaan kijken.
Rammbock : Berlin Undead aka Siege Of The Dead (2010): Wanneer de trieste Michael naar Berlijn reist om de sleutels van z'n ex-vriendin Gabi persoonlijk te gaan overhandigen, treft hij ipv Gabi twee vakmannen in haar kersverse flat aan, welke herstellingen aan het uitvoeren zijn. Nog voordat hij deftig heeft kunnen vragen waar ze is, veranderd één van de vakmannen in een schuimende, razende vechtmachine, met als enig doel het aanvallen en doden van zoveel mogelijk mensen! Michael weet de aanval van zich af te slaan, maar buiten de flat lijkt de hel te zijn losgebroken, en in een mum van tijd worden de straten overspoeld met deze razende wezens. Hoe lang kunnen de overlevenden stand houden in deze uitzichtloze situatie? Director Marvin Kren weet met z'n Rammbock een degelijke moderne Duitse zombiefilm neer te zetten, welke met z'n korte 61minuten blijft boeien tot de laatste minuut. Voor alle duidelijkheid, the dead in deze film zijn er van de snelle soort, dus laten we ze geinfecteerden noemen. Verder zien we ze enkel de overlevenden verscheuren, niet opeten. Het verhaal is vrij minimalistisch, maar omdat het drama aspect in deze film sterk aanwezig is, onderscheidt Rammbock zich toch wel van de gemiddelde moderne zombie/infected film. Het hoofdpersonage Michael blijft een zielige anti-macho, maar doordat hij zo blijft geloven dat hij z'n Gabi in deze chaos gaat terugvinden, kan je op de lange duur niet anders dan met hem mee te leven. Het einde zal wellicht niet iedereen bekoren, maar ik vond het wel iets hebben. Men kan dus besluiten dat deze film maar weinig gemeen heeft met de doorsnee Duitse (underground) zombiefilm, maar eerder een buitenbeentje is zoals de eerdere Noctem, welke ook een ander pad bewandelde dan het doorsnee Duitse slachtfestijn.
ORCS gisteren orcs gezien en het beviel me wel, nergens geweldig maar wel heel zelfbewust en aangenaam... zelfs de flauwe mopjes gingen erin met nog een pluim voor de "get of the road" lord of the rings rip-off!
The Dead Outside : We volgen Daniel doorheen het woeste Schotse landschap, 6 maand nadat een mysterieuze ziekte een ware pandemie onder de bevoling heeft aangericht. De besmetten gedragen zich als zombies, al behouden ze her en der het vermogen om enkele simpele zinnen uit te spreken. Toch zwerven ze door de Schotse woestenij, op zoek naar onbesmette mensen om deze te verscheuren. Wanneer daniel in een schijnbaar verlaten boerderij z'n toevlucht neemt, blijkt dat dit net de schuilplaats van April is. Deze laatste, een jonge mensenschuwe dame, blijkt het niet zo gemunt te hebben op gezelschap. Naarmate de dagen voorbij gaan, lijken de twee steeds meer over mekaar te weten te komen, tot er een tweede vrouw arriveert. De spanning die er voordien was, blijkt nog toe te nemen, en wanneer elk z'n eigen demonen uit het verleden met zich mee lijkt te slepen, blijken de geïnfecteerden buiten plots maar een bijzaak meer te zijn... Deze kleine indie productie slaagt, ondanks z'n bescheiden budget, er in om een uitzichtloze sfeer te scheppen en de nadruk meer op de personages te leggen dan ipv op de dreiging daarbuiten. Van het betere slachtwerk en bloedvergieten moet The Dead Outside het alvast niet hebben, maar de twee hoofdpersonages worden vrij goed in beeld gebracht waardoor het geheel niet gaat vervelen. Geen topper binnen het subgenre, maar beter dan de gemiddelde moderne zombieprent.
Tail Sting (2001) : Aan boord van een vlucht naar de VS, nemen enkele geleerden een geheime lading mee in de cargo, maar wanneer één van hen de boel probeert te belazeren, komt een deel van "de lading" vrij. De geleerden hebben een nieuwe soort schorpioen ontwikkeld door er het dna van een prehistorisch specimen aan toe te voegen, maar eens deze critters uit hun cryobuisjes geraken, gaan ze al snel aan het muteren en worden ze nog eens vlug 2-3 meter lang. Hoog boven de oceaan, op weg naar de VS, komen alle inzittenden van het toestel al vlug in gevaar wanneer deze uiterst gevaarlijke experimenten hun weg naar buiten proberen te zoeken... Lekkere oldschool fx (geen greintje cgi komt aan de wezens te pas), typische personages, een voorspelbaar einde en geen greintje serieus te nemen. Maar blijkbaar waren de makers hiervan zich zeer bewust, want de film probeert ook nergens iets unieks te bereiken en doet er tegen het eind nog een schepje bovenop qua ongeloofwaardigheid. Fans van monsterfilms zullen nog net iets hebben aan deze film, maar de doorsnee genrefan laat de schorpioenen best voor wat ze zijn.
Alien Beach Party Massacre (1995) : Wanneer een stel goedaardige ruimtewezens een uiterst gevaarlijk prototype van een vernietigingswapen transporteren naar een andere bestemming om het ginds te ontmantelen, worden ze plots achterna gezeten door een resem niet zo goedaardige ruimtewezens. De good guys crashen, maar hun protoype schieten ze via de torpedokamer naar buiten, waardoor het op een strand op de planeet Aarde beland. Doordat het massavernietigingswapen op een doorsnee volleybal lijkt, valt deze hele gebeurtenis niet eens op. De kwaadaardige wezens zijn vastbesloten het wapen in handen te krijgen, dus ook zij brengen ons een bezoek en wat volgt is een compleet te verwaarlozen film vol idiote scenes, dialogen, personages en effecten. Enkel voor hen die werkelijk alles willen gezien hebben. Zonde van m'n tijd!
Timber Falls (2007) : Mike & Sheryl, een leuk koppel, trekken genietend door de prachtige natuur, tot ze enkele locale bewoners per toeval ontmoeten. De sfeer is al snel een stuk grimmiger, maar pas wanneer ze besluiten het "Timber Falls" pad te nemen, leren ze de betekenis van ware horror kennen. Tony Giglio weet vriend en vijand te verrassen met z'n genredebuut, en levert ons een goeie moderne backwoods slasher welke soms op het randje van torture pron schommelt. De vreedzame beelden van de prachtige natuur en het koppeltje dat niet alleen van al dit moois, van ook van mekaar geniet, staat in schril contrast tegenover wat hen later allemaal te gebeuren staat. Een paar cliché's kunnen de pret niet bederven, want voor mij torent deze film toch uit boven de doorsne moderne slasherprent.
Body Parts (1991) Een intense Jeff Fahey speelt een doctor in de psychologie die in een verkeersongeluk zijn arm verliest, maar via een state-of-the-art operatie de arm van een 'donor' aangenaaid krijgt. Wanneer hij de indruk krijgt de arm niet helemaal onder controle te hebben, doet hij wat speurwerk en komt te weten dat de arm aan een ter dood veroordeelde crimineel toebehoorde. Wanneer hij ontdekt dat nog enkele anderen (waaronder de immer geweldige Brad Dourif) begunstigden van 's mans ledematen zijn, spoort hij hen op om te weten te komen of ook zij problemen ondervinden. Sterke horrorthriller van Eric Red, die we nog kennen Bad Moon en als schrijver achter The Hitcher en Near Dark. Bij momenten best bloederig, maar voor mij is het vooral de intense sfeer die de film sterk maakt. Aanrader, wat mij betreft!
THE DEMONS OF LUDLOW Grappig filmpie met hekserij e.d die vooral mensen zal aanspreken die fan zijn van behekste vliegende piano's 7.5
